Ik hoop dat als ik oud zal zijn en rimpelig en grijs
\nEn \u2018s morgens in de spiegel kijk, dat ik dan naar haar wijs
\nEn dat ik dan verbaasd zal zijn en uitroep: wie is zij?
\nWie is die oude bes en waarom kijkt ze zo naar mij?<\/p>\n
En dat ik voor de kastdeur sta, en dan wanhopig zoek
\nNaar haltertopje, minirok, hoge hakken, korte broek.
\nEn gefrustreerd en zuchtend kies ik dan als compromis
\nEen rood gebloemde jurk en een vestje met een bies<\/p>\n
En in de bus of tram dat ik dan vriendelijk beleefd
\nMijn stoel afsta aan die meneer die witte haren heeft
\nEn dat bij: wat mag het zijn, mevrouw? dat ik dan even schrik
\nEn rondkijk in de winkel: wie? mevrouw? Oh dat ben ik!<\/p>\n
En dat op weg naar huis als er een stratenmaker fluit
\nIk dan blij verlegen glimlach, en verbijsterd in een ruit
\nSlechts een rood gebloemde jurk zie, en de man, en zijn blik
\nNaar hooggehakte benen, heel wat verder weg dan ik.<\/p>\n
Ach mijn arme warme hart, mijn warme domme hart,
\nAl jarenlang wordt ze geschokt, bedonderd en verward
\nWant dertig, veertig, vijftig, ze negeert het eigenwijs
\nZe blijft maar vierentwintig ook al zijn mijn haren grijs.<\/p>\n
Ach, ondanks al die tegenvallers, ondanks elk chagrijn
\nIk hoop dat als ik oud en rimpelig en stram zal zijn
\nDat ik dan elke dag opnieuw verwonderd in de spiegel staar
\nNaar die oude bes met haar warme hart van
\nvierentwintig jaar<\/p>\n
RvN 1sept18<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vierentwintig Ik hoop dat als ik oud zal zijn en rimpelig en grijs En \u2018s morgens in de spiegel kijk, dat ik dan naar haar wijs En dat ik dan verbaasd zal zijn en uitroep: wie is zij? Wie is die oude bes en waarom kijkt ze zo naar mij? En dat ik voor de … <\/p>\n